48.3
Aflev. 7: juli 1948
GRAATS oet De Lutt’ ies wier oep ‘t appèl. Joa jongs, ik hoof mêr eenmoal ien de maond, mêr ie zölt alle dagen wal motten antrèèn. Och ja, iek zeg mêr zo : Ie mot mêr huul’n met de honden, woa’j met ien ‘n bos bint. Völle neij’s ies ter ien De Lutt’ ok al nich, want met de sport geet ‘t nich zo har mêr. De competitie ies ofloop’n. Joa jongs, sport ies het leefst wa’k zee. Mêr dat voetball’n, dat begint wal wier, want dee jongs van ‘t ierste elftal ligt genne Zundag stil, zee bint ommers kampioen worden van ‘t joar. Het geet anders al wier aardig oep het veurig joar an, toen hadden ze ‘s Zundags mangs twee vriendschappelijke wedstrieden tegeliek. En noe ies de competitie al zowat twee moand ofloop’n en noe hebt ze al ienmoal voetbald tegen Malden. Jao, ik wiel oe vertell’n doar leert ze van. Zee doot nog wal een maol wier, temet ‘n lesten Zundag veur as de competitie begint. ‘n Veurzitter wol wal geerne alle Zundagen, mêr hee hef gen schoon’. Wees wat, Jan, doe gees naor Henni Schoonmaker, daor kas wal ‘n paar neijen krieg’n Voetballers en bestuur, völ plezeer en de groeten van GRAATS. Joa, noe mok oe nog meer vertell’n en dat ies: het meziek van De Lutt’ hef Zoaterdag 26 juni, nen eersten pries kreeg’n in Nee. En wal met 50 punten. Toen ze ‘s oams wier kwammen, stun de hiele Lutt’ bij Scheper oep de straot, um eer oep te wochten. Iek har toovallig net noar Scheertoon west met mien boord en toen hek mêr zo lang efkeswocht bie Hasman veur de deur. Jongs, het gung der of van sprekk’n. Eersthef de burgemeister sprökk’n en toen kwam Jan van Tip veur ‘n droad. Den kan anders verrek mooi lullen. Iek kon ‘t nich goad verstaon, iek stun te wied achterof. Joa, en onze pas opgerichte Middenstands-verenigingwas ok present, wanr Hendrik Alberink sprak as veurzitter nog een kort weurke: Het hele meziek zat ien de bloom’n. Iek har ok nog wal geerne ‘n weurke zeggen wielt, mêr iek har de klomp’ an en de meschesterse boks en daorum dacht iek bie mie zölfs: “GRAATS hool ‘n bek diecht, want doe löps smerig ien de gaten” en daorum hek mie mêr stil hool’n. Oep eens zag iek ter ‘n peerd ankommen; iek meende dat het de ruiterclub was, mêr nee, het was Wolsems-Jens, dee bracht de tuffelspuit wierum naor ‘n bond hen. De vrouwleu van de korfbal en de wandelsport wazzen der ok nich, want dee laggen al ien ‘t bêr, wanr dee mosten Zundagsmiddags wier gengelen. Jao jongs en zo geet hier het lèven verdan en dat zal het bie oe ok wal doon. He’j ‘t hööi al ien doar? Ai ‘t nog neet ien hebt, dan loat der mêr ien van oe het efkes zeggen, dan kom iek ‘t oe wal ien haal’n. Jongs iek schei der met oet en iek wens oe het allerbeste en völ groeten van oen dorpsgenoot. GRAATS.
Aflev.8 aug. 1948
Ja jongs, GRAATS hef ‘t nog red um ‘n stukske kloar te kriegen. Ik heb anders nich völ tied had, want ik was slim drok met de rogg’. En het sliemste was, het was der zo hardstekke heet bie. Joa jongs, het mag doar wal heet wên, mêr nich zo slim as hier bie ons ien St. Joapke. Wie hebt hier ien De Lutt’ ok nog hoog bezeuk had, minister Mansholt. Joa, hee was hier bie Busken Heuke. Lest was hee ok bie ScheerToon en toen he’k der nog nen helen zet met proat. Ja jongs, met zukke leu proaten, dat kan’k good. Hee har ‘t der oaver,, dat het hier zo’n mooi natuurschoon was en dat de rogge zo mooi stun. Iek zeg : “Allemaol good en wal, mêr nen boer is ien diesen tied van ‘t joar nen martelaar en doe mags het leuven of nich, mêr de boeren dee zweet bie de rogge meer, as ze ien ‘n Haag ien enen dag verzoept.” “Nou”, zeg hee, nu overdrijf je het wel een beetje; wat moeten wij mensen dan zeggen, die de hele dag achter de tafel zitten te prakkezeren.” Iek zeg : doe ziens der anders al glad boaven oep.” En toen ging hee de deur oet, want hee zol wal denken, met nen boer doar kan’k nich met proaten. Iek wol um anders nog wal meer ‘zegd hebb’n, mêr hee was mie te gauw vot. Dee heren komt hoer mêr ien De Lutt’ te logeren en as ze dan temet wier in ‘n Haag komt, dan hebt de knip wier leug en dan goat ze naor Lieftinck en zegt: “ Too jong, doe mos mie wier ‘n paar doezend doon, iek heb ‘t wier op.” En ons leu wödt dan wier van alle kaanten nen poot oettrokken. Zee schreev’n toen ‘n moal ien de kraante, dat de boer’n steun zollen kriegen van de regering. Waor blieft ze der met? Dee grote heren könt good proaten, mêr Jan Rap den kan krom liggen. Mêr ja, of iek der ok verdan oaver kanker, het helpt niks. De wereld ies ongeliek, den enen den wödt der deur drègen, den ander der deur slept. Jongs, iek mot wier naor ‘t knollenlaand, bouwen. Oep ‘n aander moal schrief ik wat mer.
Groeten van oen dorpsgenoot, GRAATS.
Aflev. 9 sep. 1948
Ja jongs, ie zölt oe allemoal mangs ofvroag’n: “den GRAATS, wel zoel dat wênn”. Jao en dat doot ze hier in De Lutt’ ok wal. ‘n Enen zegt:”den iest” en nen aander zeg wier: “den iest”. Mêr zo iek mangs zo löesterd heb, dan hebt ze het allemaol mis en dat is veur mie de meeste aardigheid. Den rechten Jacob, den könt ze nich vinden. En zeggen doo’k het nich, want dan kon ‘k mien naamder ok wal oender zett’n. Doarum, jongs in Indië en leu in De Lutt’, road der mér verdan noar. En noe mo’k efkes oetscheiên, want mien vrouw hef de pannekook gaar, doar wiel ik eerst efkes mien ransel van vol pakken….
Ziezo, dat zit wier oep de rechte stêr. Iek har ok eerluk honger, want ik heb den helen dag tuffel stokken. Joa, boe oe in Indië zöl ie ze der wal oet hebben. ‘T komp mie anders wal verdrèèid slech oet, dat oons Betske vot ies. ‘T jönken har mie mooi helpen könn’n met tuffel gardern, want dat stekken doar iest völs te mien veur. Mêr ja, doar ies niks an te doon, de jongs van de boeren dee möt ok oender deenst. Rugs-Jan ies verleden wek’ ok wier komm’n. Joa, as der toch wier komp van oons jongs iem zien geboorteplaats, dat ies toch wal luk antrekkelijk. Mêr ja, ienmoal komp den dag, jongs, dat ie hier allemoal wier ien De Lutt’ bunt; den enen luk gauw, den ander luk later, mêr kommen, dat doo ie der wal wier, boeten ongelukken natuurlijk.
Völ neijs ies hier ien de ofgelopen maond nich gebeurd. O ja, de voetbalclub hef ok nen bekerwedstried hoal’n. Der wördt spöld oender 4 clubs: De Lutt’, Deurningen, Rossum en DOS 2. En den oetslag ies as volgt: “…De Lutt’ hung onderan”. Dat kump, jongs, dat ze völ traint. Ik bun nen oalen keerl van 70 joar, mêr iek bun nich zo stief en langzaam as de voetballers. Mêr ja, dat kump temet nog wal wier, as ze de halve competitie mêr es wier spöld hebt. Jongs, loat iek der nich mêr oetflappen, want dan krieg iek het met de voetbalclub ien ‘t recht. Oep n’ander moal meer neijs. Jongs, de groeten van oen dorpsgenoot GRAATS.