50.1
GRAATS oet De Lutt’
Ja jongs, het oale joar is wier vot, en het neije joar heb wie wier te pakken. Ik hop, dat dit joar de tied zal brengen dat ie almoal wier komt oet dat apenland.
As ik oe roaden zal, dan goat zo gauw möggelijk wier noar hoes hen en at ie könt, dan goat binnendeur, dat schelt nog nen helen end. Noe hebt der, verscheiden van oe doar dree joar zetten en wat heft hölpen? Niks! Doezenden guldens hebt ze votsmett'n, maar dat is nog niks. Het slimste is de gevallenen, dee't noe nooit wier terug komt. De jongs bint, vall'n en woarüm, vroog ie dan. Gen één weet het. Dee jongs röst noe doar oender de palmbeum en keert nooit wier. Ons Indië doar zien wie of, mer ja, loat Soekarno noe ok ens zien'n will'n; den duurt ok wal es 'n moal een betken te zeggen hebb'n. Affijn, nich meer oaver lullen, wie zint der of van 't spul en dan loat ze der met loop’n. Oons Betske schreef van de wek in nen breef: „Vaar" schreef hee, „a'k der nog stiekum een 't lempke oetpoesen kan, dan loa'k het nich". Ik dach bie mien eigen: geliek hes,jong, ik zol 't ook doon.
Jongs; token wek geet het spektakel met de neije woningen wier los, dat wödt nog n mooi spil. Lest heb ik mie zo bekekken, dat dee wonningen nich voldoot volgens mien eisen, want der is heelmoal gen brandtrap. At ze noe b.v. onder 'n pröttel ien brand stoan hebt, dan möt de bovensten wal ofspring'n met 'n parachute. Mer loat wèèn, zee hebt ter toch nen betteren toendroad um dan um dee doar bie de smid. Um disse stoat tenminste nog cementen päöl um hen; noe nog ‘n betken schrikdroad en kloar is ja het hele spil.
Jongs, ik heb oe ien nen helen zet niks meer verteld oaver de sport ien De Lutt’ en toch geet dat nog altied verdan, tenminste met de voetbal. De korfbal zölt ze van 't winter wal inweckt hebb'n, want doar heur ie totaal niks meer van. Och ja, dee wichter zölt wal bang wèèn, dat zee eer witte schoon smerig kriegt. Ik heb vrogger mangs zeggen heurd: vrouw-leu geet 't net as ne hén, dee könt slecht tegen nattigheid, dan hangt de veer'n der voort zo plodderig bie an; en zo zal het dee korfbalvrouwleu ok wal goan. Jongs as ie temet wier komt, dan mot ie dat spul zölf mer ens bekieken. Ik goa der ok nog wal es 'n enkel moal hen kiek'n at ze es an de gang bint. Joa en as ie dan doar al dee mooie wichter zeet, dan zol oe waarachtig hoast het hert diek oploop'n. Iek bin ja meer ‘n, oold keerlke, mer toch zit der oender mien kips ok nog wal meer as 'n betke stro. Jongs hoolt oe vlug en völ groeten van oen dorpsgenoot
GRAATS
Aflev. 27: febr. 1950
GRAATS oet De Lutt’
Jongs, wie zolt mer wier beginnen bie ‘t begin, had de vos ok zeg en toen har he de hen de kop ofbetten. Het valt anders nich har met, um altied 'n stuk ien de Schakel te schrieven. Den Jans van ‘n Proemenbos schrif anders ok nich slecht. Joa van de wek ha’k der nog hoast met ien de kaant had en der had nich völ mer anmekeerd, dan haww' ons ok nog um 'n kop hen klappert. Mien vrouw zeg: „Keerls, aj ruzie maken wielt, dan goat noar boeten hen, want anders za'k oe beide met 't oale fenuus um 'n kop hen houwen, dat ie bie ons leven Heer oender de toafel vleegt." Mer toe wiek oe vertellen, dat 'n Proemboes 'n bult oaver güng. Joa, zo kaans gauw wat kriegen. Jongs, ies het doar bie oe de leste tied ok zo glad west? Hier was 't van de wek Dingsdag zo glad; at ie é?n tred veuroet dèden, dan vleug ie der twee wier achteroet, aj tenminste nog oep de been blèven. Ik har 's oavends nog èèm met oale fietske los west, mer um ‘n haverklap smeet hee mie der of. Heb ie doar bie oe dan nog oep de schaatsen west? Hier in De Lutt' gung 't er na of.
Bie de Aust oep 't ies wannen wal mangs doezend man. Mer ja, noe ies 't wier doa en wie goat noe wier tot an de knei deur ‘n drek hen. Van de wek kwam der nen keerl bie ons met nen zworen motor duer de weg beunen. Hee zeg tegen mie: „Boer wat is de weg hier kapot. Je kunt hier haast niet meer doorkomen'
" Ik zeg: “Keerl, doe zins glad gek. As doe der nig duer kaans met dien tuf, wat mor wie dan zeggen, aw der met ‘t oale fietske deur möt kleien" . En toen zèer hee: „Nou probeer jij het dan eens met een motor. Is denk bie mie zölfs, dat hef , gennen doven heurd. Ik trek dat oale merakel an en doar steuf he hen. Eerst gung 't nog wal good, mer toen ik zo'n betken ne vieftig meter weg was, toen wödd'n hee mie glad de baas. Eerst nen eind onder deur 'n graven hen, toen dwars oaver nen wal, zo deur 't hoolt hen.
Toen iek der an de ander kaant wier of kwam, vleug hee mie zo deur het puntdroad hen. Mer n'oalen tuf gaf 't nog nich too. 'n Stuk of zes glintpöäl met nen eind droad slepp'n der achter an.
Het was net of ik zo nen oalen tank was. De leu, dee kekk'n al, zee dach'n natuurlijk, den maakt nen sterrit. Mer iek wiel oe vertell'n, dat het meer op nen dodenrit dan oep ne sterrit leek. Mer an 't lest bin ik der mer wier met umdraeid en toen zeg den keerl tegen mie: „Zo en
hoe is het gegaan?". Iek zeg: „Merakels best, der is niks heel blem'n. An ‘n motor zit 't meeste spul nog wal an".
Ja jongs, zo kan't goan, aj oep nen vrömden tuf ziet. Groeten van Graats.
Aflev. 28: mrt 1950
GRAATS oet De Lutt’
Jongs, doar geet 't wier hen. Ne moand is altied voort wier vot en ik heb het ene pepierke pas kloar of ik mot al wier met het andere an 't schrieven. Mer ik heb het eenmaol annöm'n en ik zal het ok wal volbrengen. Het meeste wat mie nog altied opvalt, is dat ze hier in De Lutt' zo ontzettend schikk'n könt met neije woningen bouwen. At het zo verdan geet, dan hebt alle woningzeukenden aver twintig joar nog allemoal gen hoes. Lest toen was 't 'n mooi spiel. Toen bint dee jonge paartjes almoal trouwt, mer ‘s oavends mosten ze alle wier noar eer
eigen nöst. Dat zat um hierin, dat de neije huuskes nog nich kloar wazz'n. Joa jongs, dee jonge leu hadd'n der zich al op verblied den eersten nacht in eigen hoes te können slopen, mer dat is eer lelijk klööt. Mèr de woningnood hoalt wal gauw op, want ien de krant hek lèzen, dat De Lutt' der token joar astebleef veer wonningen biekrig (as't good geet). Dus jonge leu, aj trouwen wielt, dan goat meer vast noar Moken-Cees hen, en koopt oe mer vust neij spul; mer dit mo'k der bie zeggen, ie mot het wal good dreug bewaren, want anders konn'n der oe nog wal wörm in komm'n. Joa, het is nen toostand ien de wereld, wat jongs hebt wal 'n wicht meer gèn hoes, mer ik heb kons wal zeen, der zient der ok nog wat, dee hebt wal in hoes, mer gen wicht. O ja, dat hak nog hoast vergett'n, dat wo'k de leu nog zegg'n, die doar in dee neije huuz' komt: ie mot wal zeen, dat ie allemoal oaver n paar waterdichte stewweln beschikt, anders kön ie nich met dröge veute ien hoes komm'n. Doar bedoel ik met den weg, den doar veur hen geet, is zo merakels slecht. Het har hoast good goan, want der is wal ‘n moal nen keerl an 't werk west, mer ja, toen brak hee 'n schuppenstell'n kot en toen is hee meer wier noar hoes hen goan. En noe wocht, alle leu doar oep ne neije zending keerls, dee eer den weg wier good begoanboar maakt. Leu, dit wiel ik oe nog zegg'n, wocht meer geröst, want alle goeie dinge komt langzaam. Jongs, völ groeten van oen dorpsgenoot, GRAATS.
Aflev.30: apr. 1950
GRAATS oet De Lutt’
Jongs, wat geet de tied toch gauw hen, zo iest midwinter en zo iest Poasken. Mer ja, veur oe iest n good ding, dat ‘t zo is. Het zal wal nich lang mer an-hool'n, dan zin ie hier allemoal wier ien ons mooie dörpke. Joa, jongs, mooi is ‘t hier en ie könt hier ok van all'ns metmaken. Zo was t verlèden wek 'n mooi spul bie Bakkers-Beernd. Beernd wol nich betalen veur de vakgroep (dat is, leuf ik, nen gedwongen bond veur zakenleu). He zeg, loat ze ens doon, wat ze nich loaten könt. En doar op ‘n good moal, toen kwam de deurwaarder en toen Beernd nog bleef weiger'n, toen wör der beslag leg oep vief beest en twee pink'n en ok oep den oalen bloot van 'n peerd. Zoaterdagmorgen, toen gung 't spektakel an. Dee keerls wollen de eerste koo oet 'n stal halen; mer toen harren ze gen touw.
En Beernd zeg: „Touw kön ie wal krieg' n in de möl, mer contant betalen." Dat was toch good sprökk'n, vin ik. Joa jongs, Beernd kan ontzettend proaten. At ik het te zeggen had, dan stoppen ik um bie den veiligheidsraad. Hee is der met alle grappen met twee pinken ofkommn. Joa jongs, as ie wier ien De Lutt' komt en i? wilt nen mooien optocht zeen, dan möt ie ens goan kieken bie dee neije wonningen. Zo gauw at'n melkboer bie meester Poort met de oale bel begint te rappen, dan zee ie perdoes den mooisten optocht van de wèèrld. Dan goat alle deuren los en doar sloet zich elf of twaalf vrouwleu bie mekaar en dan zee ie nen mooien optocht met leuge melkpötjes. Joa, het ies werkelijk een na mooi gezicht, as dee vrouwleu met eer penneke hen melken goat. Ze hebt het in 't hoes wal veur mekaar, waterleiding hebt ze al. Noe nog 'n krèènken, woar ze melk oet könt tappen, en dan hebt ze 't veur mekaar.
Jongs, het beste en tot kiek hier in De Lutt'. GRAATS.
Aflev. 31: mei 1950
GRAATS oet De Lutt’
Jongs, dit moal har het er mie hoast bie in goan, want ik bin nog völ achter met het werk. De tuffel hek der nog nich in en de bieten ok nog nich. Mer alla, het hef ok nog gen weer west de leste tied.
Verleden wek heb wie hier in De Lutt' ok het bevrijdingsfeest viert zo good en en kwaod as wie konn'n. 's Aovons was der nog. een klein concert oep ‘n spölplas en doarnoa trök het meziek los met een partijke schoolkinder der achter an.
De schoolkinder hadd’n lampions bie zich. Toen ik dat spul doar zag loop'n, heb ik mie wal ofvroagd, waot ies noe al dat jöng volk, in ‘t hoes of an de kant van de stroat, want metloop’n ien ‘n oeptocht ies eer te min of. Doarum kan hier ien De Lutt' ok gen feest viert wodd'n, umdát de leu nich eensgezind bint.
Nen boer kik oep nen arbeider en nen arbeider oep nen boer, en as dat nich verandert, dan loat ze De Luti' mer dicht doon met feestvier'n. As alle vérenigingen zich samen opsteld hadd'n, dan was het nen mooien optocht wodd'n, mer nee, het meziek leuten ze der veurvleeg'n en luk schoolkinder der achter en doar met oet. Ik wiel hopp'n dat dat oep 'n ander joar better geër. Alle eer an degennigen, dee an 'n oproop van het Oranje-comité gehoor hebt gemm'n.
Noe nog iets oaver de wonningbouw.
Hier in De Lutt' zint verlegen um wonningen. Hoovöl stoat der nich oep de achterbeen' um te können trouwen. En brekt ze soms een good hoes, woar wal twee hoeshöllig in konnen wonnen, of, um der dan wier een villa'tje oep te zetten. Ik kan der niks an doon, mer ik keut ?oiets hätstig of, want ien De Luit' könt ze almoal nich in villa's wonnen. Loat dat hoes dan mer luk nat wèen, der woönt der nog wal völ slechter. Mer ja, loa'w stil wèèn. Jongs, völ groeten van oen dorpsgenoot, GRAATS.
Aflev. 32: juni 1950
GRAATS oet De Lutt’
Ja jongs, doar geet 't wier hen. 'n Middagsloap geet mie der vandaag bie in, want ik mot wier schrieven in ‘n Schakel. Hier
ien De Lutt' zint de boeren al drok an ‘t heui ien halen. Het geet met stoom en kokkend water. Het is net of ‘t oaver veertien daag' nich. meer heuit. Mer zo ie?t ien de wereld, as de ene koo best, hoolt 'n aander 'n stet op. Mer noe is wat anders jongs. Ik heb van de wek nen breef had van oons Betske oet de rimboe. En noe schrif hee oons, dat hee nich weer kwam. Hee wol noe doar veur zichzölf beginnen. Joa, jongs, toen ik den breef las, toen had ik zowat deur de grond hen zakt, zo völ ak der mie van an heb trökken. Den breef hew Moandag krègen en noe lest Vrijdag en mien vrouw lig nog bewusteloos ien ‘t ber. Da's 'n slag, as oen enigst jeunke nich wier komt. Hee har doar 'n klein boerderiike nommen; 'n betke vee hai hee ok nog: dree stuks, ‘n koo, 'n beeske en ne kromme stèèrk. 't Kon ok nog best wèèn, schreef hee, dat hee ok nog wal emigreren gung noar Siberie. Mer ja, met alle grappen, as hee nich wier kump, is hee dan ok ‘n enigsten hier oet De Lutt’.
Temet, aw ‘t heui ien hebt, dan wiek der moal nen dag hen, dan wil 'k hem ens opzeuken. Mer iek mot nog eerst nen neijen baand oep de fiets hemm'n, want ak oender weg nen lekken band krieg, dat schelt mie voort wier 'n half uur. As der misschien nog ien is ien De Lutt', dee met wil, dan moj 't mie efkes veur de tied zegg'n, dan köw tehoop goan. Jongs, tot ‘n ander maol. Groeten van oen dorpsgencor
GRAATS.
Aflev. 33: juli 1950
GRAATS oet De Lutt’
Jongs, het heui heb wie in en noe loat ‘t mer rèegn, want dat wilt toch zo geern. Dee der slim vroog bie west is en nich völ heui had, den hef 't zoender water oep 'n balken krégen. Ie zölt doar het heui al wal ien hemm'n of nich? Ie hebt misschien ok al wal heurd, der ies weer nen oorlog oetbrokk'n. Lesten toen proaten ze veur de radio altied van den koolden oorlog, mer noe is het wal wier nen heten. Ons Indië doar zien wie met 'n mooi pröatke ofkomm'n en as de oonzen nog völ tegensputterd hadd'n, dan hadd'n ze nog lellik wat um oren krèèg'n. Mer zee hadd'n geliek, zee hebt nen waffel dicht hooln en bint goan, want ik heur lever, dat de leu zeit: doar löp hee, dan dat ze zeit: doar lig hee. Oaver de neie vereniging wödt ok drok proat, mer wanneer at t kloar is, weet ik nich. Mer dit wie'k wal met oe wetten, ie könt almoal nog wal helpen um 'n eersten steen te leggen. Ik denk, dat het doar net met geet, as met die stroat deur Nieuw-Amsterdam. Jongs, dit moal wie'k 't nich te lang maken, want de schoolkinder wilt ok nog luk schrieven oaver eer oetstapje.
Völ groeten van oen dorpsgenoot GRAATS.
Aflev. 34 : aug 1950
GRAATS oet De Lutt’
Ja, hier is wier Graats oet De Lutt', dee elke moand zien plicht döt, al lest mangs wal laat en al mut de keploan um dan ok wal ens vaak an 'n jas trekk'n met „Graats, denks wal an Graats?" Mer jongs, noa völ gepraot en vergaderen en nao hevig verzet van nen enkelen oet De Lutt', krieg wie dan toch ne vereniging. Mer ien welk joar as het kloar kömt, ies nog nich bekend. Het wodt ok wal een moal tied, dat wie hier es een moal ne fatsoenlijke zaal hebt, woar wie es beheurlijk ruumte hebt. Mer dit wie'k oe wal vertellen, um hier in De Lutt' wat klaor te kriegen, doar heurt wat too. Verleden joar stön der 'n moal ien de kraant, dat De Lutt' ne muziektent kreeg, en noar iek 'n moal van een van de muziekjongs heur'n, dan zol het matriaal in Januari al klaor wèèn en noe iest al Augustus en doar ies nog niks. Mer, muzikanten, ie möt mer zo rekk'n, alle goo dinge komt langzaam. Doar schöt mie nog net wat te binnen: hoo zolt van 't joar goan met de ouden van dagen? Dee zit met smart te wochten oep ‘n oetstapje. Zol doar dan dit joar niks van komm'n? Zit dat dan alleen hier in, dat het Oranje-Comité nich wat van de winstverdeling van de Boerenleenbank hef met kregen? Dat ies onzin! Holt toch 'n moal 'n collecte boeten bie de kerk, want doar stoat ze tegenwoordig zo vaak met ne bus, en ik wet zeker, dat der gen één jonge keerl zo verbie löp, dee nog iets veult veur de oale leu. Noe kön ieleu wal zeggn, dat Betske van GRAATS hef anders ok nich völ veur zien oale leu oaver, dat hee nich wier wol komm'n, mer ja, leu, dat jönken ies helemoal oet ‘n aard slagen. En iek wet wies, as 't an oons Betske lègen had, dan was hee voort wal wier komm'n, mer dat zwarte mokkel dat har um helemoal gek maakt. Noe ies hee der dan goddank wier; hee zol ok ok nog een stukske ien dissen Schakel schrieven. Jongs het ies elf uur west en noe mo'k noar het veerkante wèèrk, anders krig mien vrouw den helen nacht gen worme veut.
Tot 'n ander. moal en de groeten van oen dorpsgenoot, GRAATS.
Aflev. 35: sept. 1950
GRAATS oet De Lutt’
Het is al wier September en 'n Schakel mot wier in mekaar zet wodd'n. Van alle um
kaant'n oet De Lutt' komt der dan breefkes binnen. Den enen hef dit en den ander dat en as de redactie het dan good vindt, dan komt der ien. Joa jongs, doar heurt wat too um elke moand zo'n krentke vol te kriegen. Mer ja, wie hebt het ieder moal nog red en dit moal lukt het zeker, want het Lutter muziek hef 'n Zoaterdag den eersten pries wier haald op het concours ien Apeldoorn. Jao, aj dat spul veur
's aovens zeen hadd'n, dan had ie wal dacht, doar ies gen enen wiezen meer bie, zo blier at dee jongens wazzen. Het is reusachtig, wat dee jongs presteerd hebt, mer zee hebt um dan ok lang nich veur niks kregen. De leste tied zatten ze ok oavend an oavend te bloa?en dat eer het zweet achter de oren hen leup. Muzikanten van De Lutt', iek feliciteer oe van ganser harte met oen behaald succes en wens oe ien de oetmuntendheid wier hetzelfde.
De hiele Lutt' geet der groot oep, dat ze ‘n muziekcorps hebt, dat veur 'n klein betke nich terug geet. Nee, het zint keéris met nen willen, dat hebt ze oons noe al dree joar . zein loaten. Dus leu oet De
Lutt', noe kön wie het ok nich loaten, um eer financieel ok zo good meugelijk bie te stoan. Stuurt ze temet neet vot, as ze met de donateurskaarten komt, mer geeft geern, ók de jongeleu, want aanders kost ok wal mangs geld. Het muziek van Losser, Excelsior, was ter ok Zoarerdag-avend. Dee hadden pas neije uniformen an. Dat stun prachtig. Waorum zol dat hier ien De Lutt' nich könn'n? Het kan wal makkelijk, at zich der meer een paar veur spant. Mer veur niks geet de zun oep. Iek heb zo es an een van dee jongs oet Losser vroagd, wat zo'n pak kosten: honderd en twintig gulden, zeer hee. Dus boeren, burgers en buitenleui van De Lutt', denkt der es oaver nao. Ik dreeg der mien steenken wal too bie, daor köj van oep an. Dan woag iek der 'n bigke van 6 of 7 wekk'n an. Ar ze dat zo meer doot, dan bin wie der. Jongs, tot ‘n ander moal!
Groeten van oen dorpsgenoo GRAATS.
Aflev. 36: okt. 1950
GRAATS oet De Lutt’
De ontbrekende foto…
Er is ons al eens meerdere keren gvraagd, waarom er nooit een photo van Betske, het junken van Graats, achter in de kerk hing, toen Betske nog in Indië zat. We kunnen onze lezeressen en lezers meedelen, dat wij geregeld moeite gedaan hebben bij GRAATS om een foto van BETSKE.
Aflev. 37: okt. 1950
GRAATS oet De Lutt’
Jongs, noe nog 'n paar en dan bint ze der wier oet dat apenland, woar ie niks verdeend hebt. Mer loat wèèn, tot noe to heb ie 't er al nog l?vendig ofbracht en doar mag wie Oons Leeven Heer wal dankboar veur wèzen. Oet verscheiden ander parochies zient der wat vallen en dee jongs röst doar noe wied van 't hoes onder de palmen. Dee jongs hebt gèven het hoogste wat ze konden gèven en
wel eer eigen lèven. Loat wie doar altied an denken, dat ze aver een paar joar nich wier vergeten zint.
Leste Zundag hef hier ok nog nen aalmoezenier west ien De Lutt'. Hee hef prèèkt en collectierd ver ‘t Thuisfront en dat hef nog wal nen besten cent oepbracht. Joa, as 't meer geet um eer eigen botterkorf, dan wielt de leu ok nog wal wat geven. Disse dagen heb wie in Old’nzel ok wier kermis had. Het gung net as voger, jong en ool gung op pad um luk gèèld noar de stad te brengen.
Ik wiel oe vertellen, d?t ze der doar wat deurdreait hebt. Mer ja, iek rek mei zo, het is mer eenmoal kermis en dan köj oep 'n paar cent nich kieken. Moandag was 't 1 October en dus was de jacht lös. Dat ies altied 'n mooisten dag van ‘t hele joar. Dan nem ik 't oale geweer van ‘n haken en 'n oalen siephond met en dan geet 't er bie. Van 't joar hek ok nog los west, ik heb trouwens nich völ schött'n, mer der geet hier ok nen groten weg veurbie. Het is nog ‘n good ding, dat de hazen nich wierum scheet, anders har ik allang oep de rug lègen.
Jongs tot 'n ander moal. Groeten van oen dorpsgenoot GRAATS.
Aflev. 39: nov. 1950
GRAATS oet De Lutt’
Ja jongs, misschien zal 't noe wal gauw oflopen wèèn met den Schakel. Oaver
de ene kant bin ik der ok wal blier van, want elke moand wat ien 'n Schakel schrieven, valt nich met. Ie zölt bie oen eigen denken, dat geet heel gemakkelijk, mer veur mie is het nich zo gemakkelijk; want iek bin doem geboren en heb der heel weinig bie leerd. In Indië ies den oorlog oflopen, mer ien Korea doar houwt ze der nog stevig um hen. lek heb der lest met Allerheiligen nog èèm hen west. Ik bin ‘s môns noa de vrogkèèrk hier vot goan en was der 's oavends net tegen 't melken wier. Mien yrouw vreug voort: „Graats, hoö ies 't goan?" Iek zeg: „Menske, wat ies 't doar nen kroam. Zo löps doar röstig te proaten, en zo perdoes smiet ?e die zo'n oalen kloot met nen knoest ien 'n nak, dat ie an plodden oet mekaar vleegt" . Iek har mie ok nog hoast houwen met zo'n old wief, mer toen iek eur zèèr, da'k Graats oet De Lutt' was, toen kende 't mie direct.
Ik heb ok nog èven hölpen nen aanval van de Noord-Koreanen of te sloan, mer dat ies ok werk van niks. Ie könt better nen dag achter de ploog goan, dan stoa'j tenminste nich zo völ gevoar oet. Mer dee Noordelingen hebt ze nog lang nich kapot. Lesten toen zèèden de leu, dat oonze vrijwilligers doar toch te laat kwamm'n, mer iek geleuf, dat ze nog vrog genog komt. Mer wie möögt Oonzen Leeven Heer wal op de blote knei danken, dat oonze jongens tot nog 100 allemoal good gezond bint wier komm'n. En jongs, ie beiden, dee doar nog zit in Indië, hoolt oe vlug en ik hop, dat ie gauw wier in ons midden möögt wèèn. Völ groeten van oen dorpsgenoot. GRAATS.
Aflev. 41: dec. 1950
GRAATS oet De Lutt’
Jongs, veur de lest' moal wiel ik dan zein, um wier een stukske ien'n Schakel te krieg'n. Drei joar lang kwam 'n Schakel altied trouw iedere moand. Ik mot anders eerlijk bekenn'n, het völ altied nich met um wat kloar te krieg'n. Meer toch geeft de leu van De Lutt' het eerder too dan iek. Drei joar läank heb ik leugen en woarheid schreven en dit moal ies't dan veur ‘t lest. — De Lutt" dat wödt nog ‘n keer ne stad. Al houwt zich de arbeiders daor an de stroat ok mangs veur de flauwe kul met de schöp ien 'n nek, het hindert nich. Het koomp nog zo wied, dat ie temèt, aj van de kerk oep de stad an wilt, ierst oaver Gil'hoes hen möt. De neije vereniging zal noe ok wal 'n moal komm'n. Dat hef anders ok wal lellik wat um de hakken had. Mer 't slimste koomp achteran. Temet, as dat gebouw kloar ies, wel möt der dan concierge wödd'n? Dat kan nog wal slimmer wodd'n as 't bouwen. Mer ien ding hop ik, dat der ien oep koomp, dee met boeren, börgers en boetenleu um kan goan, want het geet der mer um, dat er ping-ping in 't laadje kömp: Jongs ien Indië en leu ien De Lutt', ik wens oe allen een Zoalig Kerstmis en een Zoalig Nijjoar. En dan mer veur de leste moal de hartelijkste groeten van oen dorpsgenoot. Graats.